شعبة . . قال : إن يجز ( 1 ) شهادته ! ( 2 ) انتهى . اين عبارت به وجوه عديده دلالت دارد بر كذب نسبت كذب وزور به شهود زناى مغيره : أول : آنكه از آن ظاهر است كه ابوبكره ونافع وزياد وشبل بن معبد ، مغيره را با أم جميل به هيئت جماع ديدند ، حيث قال : فنظر القوم فإذا هم بالمغيرة مع المرأة على هيئة الجماع . . دوم : آنكه از قول أو : ( فنظروا حتّى أثبتوا ) واضح است كه اينها چنان نظر كردند كه به آن نيك شناختند واثبات زناى أو نمودند ، وشكى در آن باقي نمانده . پس ادعاى كذب وتهمت نسبت زنا به مغيره ، وزور وكذب شهود زناى مغيره ونسبت مقرر ساختن شهود زور به أهل بصره ، همه كذب وزور لاحاصل ودروغ بي فروغ ، [ و ] از حليه صحت عاطل است . سوم : آنكه از اين عبارت ظاهر است كه عمر حكم به ذهاب ربع مغيره بعدِ شهادت شاهد أول نموده ، وهمچنين حكم به ذهاب نصف أو بعدِ شهادت شاهد ثاني ، وحكم به ذهاب سه ربع أو بعدِ شهادت شاهد ثالث نموده .

--> 1 . في المصدر : ( فأبى أن يجيز ) . 2 . [ الف ] قوبل على ثلاث نسخ من وفيات الأعيان . [ 6 / 364 - 367 ] .